Kapat X

YAZARLAR

Hanife SERTER

HEPİMİZ NADİDE'YİZ!


Zaten hepimiz annelerimizin  Nadide'si değil miyiz ? Ölmeyelim ama yaşayalım, kendimize çok iyi bakalım, anneler ve çocuklar üzülmesin, değil mi ?
Ölümün, hele de kendi çevrenizden birinin ani ölümünün hayatınız üzerinde dönüştürücü etkisi vardır. Duygular, düşünceler alt üst olur. Kararlar yeniden sorgulanır . Seçimler değişir.
Hayatın akışı yön değiştirir. Kader adeta yeniden çizilir. En yakınları başta olmak üzere , ona bağlı tüm hayatlar yeniden yazılır. Yaşam unuttururken , ölüm hatırlatır. Sorgulatır . Görünmeyen tarafı gösterir. Geride kalanları hayat yeniden yaratır.
Günlerdir bir meslektaşımızın ani ölümünü konuşuyoruz. Ona üzülüyor. Onu düşünüyor . "Neden ?" sorusunu soruyoruz içten içe .
Gerçek yanıtı  bilemesek de herkesin kendine ait, kendi yaşadıklarından, gözlemlerinden, iç sesinden  doğan bir yanıtı var. Aslında bu yanıt ne olursa olsun, tamamen kendimize ait. Nadide ne yaşadı, ne oldu, neden oldu bilmiyoruz. Biz sadece kendimizi biliyoruz . ..
43 yaşında bir kadın. 3 çocuğu var. 1998 yılında girmiş bu işe. Hiç de yeni değil işinde. Hatta çok eski. Sonra değişim başlamış. Değişimin ucu ona da dokunmuş. Yıllardır emek verdiği her şeyin karşılığı gibi olan görevleri, ünvanları elinden alınmış bir bir. Yerine başkaları verilmiş. Bu kadarı sana fazla denilmiş sanki. Duymaya başladığı sözler değişmiş. Baktığı yüzler değişmiş. Gördüğü gözler ve onu gören gözler değişmiş. Gitmek istemiş belki. Belki gidememiş . Belki de hiç istememiş . Kim bilir? Onu bilmem de ben kendimi bilirim biraz . Yaşı, yaşadıkları bana beni hatırlattı  . Ben olsam gider miydim ? diye sordum kendime...
Gitmek kolay değildir çünkü bazı insanlar için.. Hele de emek verdiğin, en zor günlerini sabırla atlattığın, alıştığın, savaştığın, bir zaman kazandığın, sonra kaybettiğin, düştüğün, kalktığın, tutunduğun, adeta bir parçası olduğun yerden, çok çok istesen de gidemezsin. Gitmek başarısızlıkların en büyüğü gibidir çünkü. Yapamadım, olmadı, gücüm yetmedi, kaçıyorum ben demek gibidir . Başarının "tek kural" olduğu yerde kendine onu yakıştıramazsın. Kendi kurallarını koyamazsın. Kendine ihanet edercesine kalırsın bazen , sabrım bitmedi dercesine, yüzüne sahte bir gülüş kondurup, yıkılmadım, ayaktayım dercesine kalırsın işte...En yakınlarına bile anlatamazsın içine oturan o sıkıntıyı. Anlatsan da duyacağın cümleler aynıdır . "Bu devirde iş bulmak kolay mı ?" " Her iş sıkıntılı , rahat iş mi var ?", " Bir sen misin bu derdi çeken, herkesin durumu aynı." "Sistem böyle, her iş aynı.."
Bunları duymaktansa susarsın. Hatta kendini kandırmaya başlarsın "İyi oldu canım bu değişim. Zaten ihtiyaç vardı.Bir ben değilim, herkesin durumu aynı.."
Çocuklarını düşünürsün en çok da. " Annemiz işsiz kaldı." demesinler istersin. Hayat mücadelesi veren bir kadın görsünler. Örnek alsınlar. Hayata bir şey katmanın önemini kavrasınlar. Yıllarını, gençliğini, çocuklarından, ailenden fedakarlık ederek en güzel zamanlarını verdiğin yerden gidemezsin işte öyle kolay kolay. Kalıp savaşmak istersin. Meydanı boş bırakmamak. Yaşayıp görmek sonunu. Düzeni kendi ellerinle bozmamak .

Sonra o düzen seni öyle bir bozar ki, kendine gelemezsin. Aynalara bakamazsın. Baksan kendini tanıyamazsın. Artık istesen de sözün geçmez kendine. Var olduğuna bile inanamazsın. İşin kötüsü dışardan  bakanlar anlamaz, en yakınların bile. Belki annen biraz ... O senin içini bilir ... içinden geldiğin için... Anlar bakışlarından, süzüldüğünü, üzüldüğünü. Belki ağlar senin için...Kıyamaz. Ama sen gurur yapıp, kendine kıyarsın. Kendin olamadığın bir yerde, kendi isteğinmiş gibi kalırsın. Kaldıkça da kendi hayatından çalarsın.

Nadide.. her zaman rastlanmayan, az bulunan, az görülen, çok değerli...

Belki de annesi koymuştur bu ismi. Adı gibidir insan derler. Eminim o da çok değerliydi. Ne çok insanı düşündürdü, konuşturdu Nadide giderken. Ne çok kişinin acılarına, hayatlarına dokundu. Hepimizin içindeki o nadide olanı buldurdu.

Zaten hepimiz annelerimizin  Nadide'si değil miyiz ? Ölmeyelim ama yaşayalım, kendimize çok iyi bakalım, anneler ve çocuklar üzülmesin, değil mi ?

( Mekanı cennet olsun, huzur içinde uyusun Nadide. Tüm ailesine sabırlar diliyorum, hiçbir sözün teselli olamayacağını bile bile ...)

Etiketler: hanife serterbankacıbankabankacı mektubuyaşam koçuhanife serter paramedya

Yayın Tarihi: 08.10.2017 23:36:50     Görüntülenme Sayısı: 46940

Facebook

YAZARIN ÖNCEKİ YAZILARI

Toplam yorum yapılmıştır.


Oğuz Gürel
FacebookTwitter
Android Uygulamasıiphone uygulaması

Piyasa Verileri

  21.06.2017
  16:24
Son Değer %
BİST100 99.496 0,23
USD 3,5316 -0,31
EURO 3,9316 -0,23
GBP 4,4782 0,05
O/N Repo
Garbo Genel
ALTIN Mio
EURO/USD 1,1133 -0,01
Bileşik Faiz 11,14 0,18
Garbo Uzun 0,00 0,00
Cumh.Altını 945,83 -0,36

BİST100 HİSSE İŞLEM HACMİ

10.04.2015
  17:41
Miktar
GARAN 785.831.475
VAKBN 341.145.994
AKBNK 237.439.350
HALKB 236.307.574
THYAO 202.135.950



UYARI: Burada yer alan yatırım bilgi, yorum ve tavsiyeleri yatırım danışmanlığı kapsamında değildir. Yatırım danışmanlığı hizmeti, aracı kurumlar, portföy yönetim şirketleri, mevduat kabul etmeyen bankalar ile müşteri arasında imzalanacak yatırım danışmanlığı sözleşmesi çerçevesinde sunulmaktadır. Burada yer alan yorum ve tavsiyeler, yorum ve tavsiyede bulunanların kişisel görüşlerine dayanmaktadır. Bu görüşler, mali durumunuz ile risk ve getiri tercihlerinize uygun olmayabilir. Bu nedenle, sadece burada yer alan bilgilere dayanılarak yatırım kararı verilmesi, beklentilerinize uygun sonuçlar doğurmayabilir.